- ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης – Φυσιοθεραπεία (ειδίκευση στην παιδιατρική φυσιοθεραπεία)
- Εκπαίδευση στην μέθοδο Νευρομυϊκής Επανεκπαίδευσης PNF
- Εκπαίδευση στην μέθοδο Αναπτυξιακής Αξιολόγησης Παιδιών BAYLEY
- Εκπαίδευση στην τεχνική υδροθεραπείας HALLIWICK
- Σεμινάρια τεχνικής BOBATH
- Εκπαίδευση στην Τέχνη της Αντιγυμναστικής
Ποια είμαι
Είμαι η Άννα-Μαρία Μοστράτου και είμαι φυσιοθεραπεύτρια. Αποφάσισα να ασχοληθώ με αυτόν τον κλάδο γιατί θαύμαζα την αρτιότητα του ανθρώπινου σώματος, τη σοφία της φύσης και μου άρεσε να βοηθάω και να φροντίζω τους ανθρώπους.
Βοηθάω… Φροντίζω… Ρήματα παρεξηγημένα στις μέρες μας για τους θεραπευόμενους και τους θεραπευτές.
Σε φροντίζω, σε βοηθάω, δηλαδή σε αναλαμβάνω, κρατήσου από μένα. Αναλαμβάνω την ευθύνη σου, τον πόνο σου, τη θεραπεία σου.
Λάθος μετάφραση, λάθος αντίληψη. Ο καθένας αναλαμβάνει την ευθύνη του και ακολουθεί τον δρόμο της θεραπείας που θα επιλέξει μόνος και μαζί με τον θεραπευτή του.
"Η ζωή μας καλωσορίζει με μία εισπνοή και μας αποχαιρετά με μία εκπνοή. Στην διαδρομή αυτή, μας αξίζει να αναπνέουμε ελεύθερα και στο μέγιστο βαθμό."
Κάπου εδώ μπαίνει στη ζωή μου η Τερέζ Μπερτερά και η Αντιγυμναστική. Διαβάζοντας πριν αρκετά χρόνια τα βιβλία της, σκέφτηκα πόσο ταιριάζει η αντίληψή μου για το σώμα με τη δική της και πόσο ωραία θα ήταν μέσα από τη θεραπεία του ο εκπαιδευόμενος να είναι ικανός να παρατηρεί σε βάθος το σώμα του, να το ακούει, να το φροντίζει και να το θεραπεύει ο ίδιος μέσα από τη γνώση του.
Με μεγάλη μου χαρά, λοιπόν, δηλώνω πως επιθυμώ ακόμη να φροντίζω και να βοηθάω τους ανθρώπους μέσα από την ηθική μου και τις γνώσεις μου, ούτως ώστε οι ίδιοι να είναι σε θέση να αναλάβουν μόνοι τους την ευθύνη του σώματός τους, του σπιτιού που κατοικούν.
Να το γνωρίσουν…
Να το αναλάβουν…
Να το φροντίσουν…
Να το αγαπήσουν κάθε φορά λίγο παραπάνω.
"Συνηθίζω να μιλάω για τα δύο ελατήρια που έχουμε στο σώμα μας. Ένα στο μπροστινό μέρος και ένα στο πίσω, απλωμένα κατά μήκος του σώματος. Το μπροστινό είναι σφιγμένο και συμπιεσμένο και το πίσω τραβηγμένο στα όριά του. Με αποτέλεσμα κανένα από τα δύο να μην κινείται, να μην πάλλεται.
Χαλαρώνω λοιπόν το τεντωμένο πίσω ελατήριο, για να δώσω χώρο στο μπροστά, ούτως ώστε να κινούνται και τα δύο με αρμονία και ισορροπία. Χαρίζω τον ρυθμό και τον παλμό που έχει ανάγκη το σώμα και η αναπνοή μου."